Koniecznie chciałam zgłębić i poznać, kto jest ten Bóg... 

W jednej chwili duch mój został porwany jakoby w zaświaty, ujrzałam jasność nieprzystępną, a w niej jakoby trzy źródła jasności, której pojąć nie mogłam. A z tej jasności wychodziły słowa w postaci gromu i okrążały niebo i ziemię. Nic nie rozumiejąc z tego, zasmuciłam się bardzo.
Wtem z morza jasności nieprzystępnej wyszedł nasz Ukochany Zbawiciel w- piękności niepojętej, z ranami jaśniejącymi. A z onej jasności było słychać głos taki: "jakim jest Bóg w istocie swojej, nikt nie zgłębi, ani umysł anielski, ani ludzki".
Jezus mi powiedział: "Poznawaj Boga przez rozważanie przymiotów jego ". (Dz.30)

Veni Sancte Spiritus

O Duchu Boży, Duchu prawdy i światłości,
Mieszkaj w mojej duszy poprzez łaskę swą.

Niech Twoje tchnienie rozprasza ciemności,
Duchu miłości i miłosierdzia,
Ty wlewasz w serce me balsam ufności,
Twa łaska w dobrym mą duszę Utwierdza.

O Duchu Boży, Duchu prawdy i światłości,
Mieszkaj w mojej duszy poprzez łaskę swą.

O Duchu Boży, pokoju i radości.
Który pokrzepiasz me serce spragnione,
Wlewasz w nie żywy zdrój Bożej miłości
I do walki czynisz je nieustraszone.

O Duchu Boży, Duchu prawdy i światłości,
Mieszkaj w mojej duszy poprzez łaskę swą.

Pan udzielił mi wiele światła do poznania jego przymiotów. Pierwszym przymiotem, jaki mi Pan dał poznać to jego świętość.(...) Świętość Boga rozlana jest na Kościół Boży i na każdą w nim żyjącą duszę, jednak nie w równym sobie stopniu. Drugie poznanie, którego udzielił mi pan - to jego sprawiedliwość. Sprawiedliwość jego jest tak wielka i przenikliwa, że sięga w głąb istoty rzeczy (...). Trzecim przymiotem jest miłość i Miłosierdzie. I zrozumiałam, że największym przymiotem jest miłość i miłosierdzie. Ono łączy stworzenie ze stwórcą . (Dz. 180).